بارانی میباری
بر سرم درمانی
دوای چشمان تنم میدانی
تو حرف نگاه مرا میخوانی
جانانی مگر به صد عشق تو را پایانی
تو در تار و پود من پنهانی
تو جان من تا به ابد میمانی
دوستت دارم دور از هر چیز
چه دلتنگ باشم چه از تو لبریز
دوستت دارم نه چون زیبایی
چون خبردارم از ان دل دریایی
اگر عشق است
چقدر گیراست
اگر احساس بی پرواس
اگر عادت شدی در من
چقد این وابستگی زیباست
اگر بر من تو تابیدی
اگر پایان تردیدی
اگر دنیا به من رو گرد
چون تو امدی و درخشیدی