عزیزم غمت نباشه
خودم می مونم به پات
چی داری توو اون
چشات که می شم یهو کیش و مات
جونم به جونت بنده
نباشی حتی یه خنده
نمیاد روی لبم
با تو بهترین این شهرم
نباشی با همه قهرم
به تو وصل دلم
نیاد اون روزی ک بیای و بگی دیره
قلبم می گیره نفسم میره
آخه طاقت ندارم
تو چشم بسته دل و می بری
تو خود ماه و قمری
نمی رسه ماه هم به چشات
انقده می کنی دلبری
از وقتی چشاتو دیدم
عقل از سرم پریده
انقده تو ناز داری که
شهر مثل تو ندیده
کوه نور چشمات
شیرین اون اداهات
توی شهر شدی یه پدیده