اشتباست،زندگی بی تو یه اشتباست
افتضاست،حال این قلبی که مبتلاست
وقتی رفتی،راه قلبت رو به روم بستی
ریشه زد توی دلت تردید،از همین روزا دلم میترسید
بی اعتماد،به هرچی بعد تو که پیش بیاد
بی وفا ،رفتی و دلخوشیم رفت به باد
من بی تقصیر، تو گذاشتی پای این تقدیر
از نبودنت دلم لرزید، غم به من از ته دل میخندید
دل دیگه تنها شده و شبها
نمیره خواب که یه لحظه به چشمها
دل دیگه تنها شده و هربار
تو رو نمبینه میشکنه صدبار
وقتی رفتی ، هر کی دربارت ازم پرسید
تلخی لبخند منو دید حال بدم روفهمید