گاهی
ببین مرا که غرق احساسم
در آن شبی که عشق تو خواستم
نیامدی و قلب من آهی کشید و
همچو شمع پروانهای آتش زده بالش
جانا
رحمی به این حال پریشان کن
در خلوتت مرا دمی یاد کن
بی تو چگونه سر شود
این شب که بی پایان شده
در کنج این خانهی ویرانه
دل به تو و احساس تو
وابسته شد بی من مرو
مجنون شدم در کوی تو
لیلا بمان و کم نشو
بی تو من از خنده گریزم
یه گوشه با حال مریضم
بی تو من از خنده گریزم
یه گوشه با حال مریضم
باران
امشب ببار بر گونهی من
اشکم پنهان کن و قلب مرا مشکن
دادم از اینهمه تنهایی و
شب تا سحر بیداری و یادت
یادت
دل به تو و احساس تو
وابسته شد بی من مرو
مجنون شدم در کوی تو
لیلا بمان و کم نشو
بی تو من از خنده گریزم
یه گوشه با حال مریضم
بی تو من از خنده گریزم
یه گوشه با حال مریضم