به دلم افتاده بود که من از چشمانت افتادم
بی هوا رفتیو من همچو شمع مانده در بادم
همه ی جانم شدی رفتی بی بال و پرم کردی
من هنوزم منتظر مینشینم تا که برگردی
مینشینم تا که برگردی
چشمانت دارو ندارم بود
رفتی و مانده در دل حسرتت
آشوبم این دل من خون ست
تا تو برگردی من بی قرارم
تو یه دریایی ولی غافلی از ساحلت
سرنوشتم را ببین که گره خورد به دلت
بعده تو طوفان زده به تن آرامشم
با نبودت چه کنم چه عذابی بکشم
چشمانت دارو ندارم بود
رفتی و مانده در دل حسرتت
آشوبم این دل من خون ست
تا تو برگردی من بی قرارم
چشمانت دارو ندارم بود
رفتی و مانده در دل حسرتت
آشوبم این دل من خون ست
تا تو برگردی من بی قرارم