آرامش شب هاى پر از هق هق من كو
آرام و قرار ، دل ديوانه ى من كو ؟
آن روز صدايم زد و هِى جان صدايش
پيچيد در آسمان و دلم رفت برايش
پيچيد در آسمان و دلم رفت برايش
دريا نميروم دگر ، گيسوى دريايىِ تو
قلب مرا ديوانه كرده
آن چاله گونه حكم تير ، داده به اعدام دلم
حال مرا مستانه كرده
شاهانه حكم دادي به عشق
اسم تو را بر دل نوشت
اين عاشق بى خانمانت
درياب اين حال مرا
ديوانه كرد قلب مرا
ابروى چون ، رنگين كمانت
دريا نميروم دگر ، گيسوى دريايىِ تو
قلب مرا ديوانه كرده
آن چاله گونه حكم تير ، داده به اعدام دلم
حال مرا مستانه كرده